December column

december

December, het maakt me altijd een beetje weemoedig. De dagen worden korter, de avonden zijn donker. Natuurlijk een kaarsje geeft wat extra gezelligheid, maar toch. Het lijkt een somber geheel. Soms vraag ik me wel eens af waarom God eigenlijk dag en nacht geschapen heeft en de vier seizoenen. Natuurlijk wist Hij in Zijn grote plan dat wij mensen rust nodig hebben, dus de nacht is verklaarbaar, maar die vier seizoenen? Zal God ons iets er mee willen vertellen?

Hierdoor geïnspireerd ben ik eens op zoek gegaan naar wat er in de bijbel staat over die seizoenen en kwam er achter dat die seizoenen pas genoemd worden in het verhaal over de zondvloed. God zegt namelijk in Genesis 8 vers 21: “Nooit weer zal Ik de aarde vervloeken vanwege de mens, want alles wat de mens uitdenkt, van zijn jeugd af aan, is nu eenmaal slecht. Nooit weer zal Ik alles wat leeft doden, zoals Ik nu heb gedaan. Zolang de aarde bestaat, zal er een tijd zijn om te zaaien en een tijd om te oogsten, zal er koude zijn en hitte, zomer en winter, dag en nacht – nooit komt daar een einde aan.“

Of hier nu precies staat aangegeven of de seizoenen er voor de zondvloed al waren, laat ik even in het midden, maar de tekst greep me aan en belette me verder te zoeken naar andere hoofdstukken in de Bijbel, waarin seizoenen vermeld worden.

Vooral die tekst aan het begin, waarin God zegt: “ want alles wat de mens uitdenkt, van zijn jeugd af aan, is nu eenmaal slecht”. God weet dat wij mensen door en door slecht zijn, het is zelfs bewezen in de jaren tussen schepping en zondvloed. En toch is God genadig! Hij geeft ons een nieuwe kans, en ook nog eens de belofte dat hij de mens zal laten zaaien en oogsten tot het einde der tijden.

Zaaien en Oogsten

Zaaien en oogsten. Twee compleet verschillende seizoenen zijn daar voor nodig. En dat brengt me terug naar de maand december. Wat zaaien we in deze maand? Niets toch? De grond is hard en dor en geen zaadje zal zijn vrucht vinden in de winter. Maar echt oogsten doen we ook niet in de laatste maand van het jaar. Alles is al van het land, ons eten komt uit pot, de vriezer of uit het buitenland. We teren eigenlijk een beetje op een ‘oude oogst’. Welk nut heeft dan december?

Des te bijzonder is het, dat we de geboorte van Gods Zoon, onze Here Jezus Christus, vieren in die zelfde winter. Net als meerdere dingen in Zijn levenswerk, is het tegenstrijdig op onze logica.
Geboren uit een maagd, een Koning in een kribbe, geboren in een koude nacht in Bethlehem. Of het winter was, zijn meningen over verdeeld, maar Zijn ouders wikkelde Hem in doeken, dus warm was het daar niet.

Het staat symbool voor een Warmte die in onze koude wereld komt. Het Licht in het donker en een stroom van Hemelse warmte over onze koude wereld. “Midden in de winternacht, ging de hemel open” zo klinkt ons lied. En daar is de overeenkomst met het verhaal eerder. God weet, het is in de tijd bewezen, dat wij mensen door en door slecht zijn, koud van hart en koud van ziel. En toch schenkt Hij Genade, deze keer door Zijn Zoon! Hij zaait wél in de winter! Want deze Zaaier zaait Genade! Iets wat altijd vrucht draag, hoe droog en koud de grond ook is!

De winter vraagt ons om te eten van een ‘oude oogst’. Het Heilige plantje van de kerst. Het leert ons ook in koude, barre tijden op zoek te gaan naar de warmte die onze Verlosser bracht, “midden in die winternacht”.

Laurens van der Graaf – 2015

 





Share

Geef een reactie