Gemis

Het blijft… gemis
Vooral in de stilte van de lange nachten
waarin ik vaak genoeg met je heb gepraat
denk ik aan je, en aan wat je me geleerd hebt
en dan brengt het me weer even van de kaart

Het is de stilte bij moeder in de kamer
waar je niet langer steevast op je zelfde plekje zit
geen lach meer die ons spontaan steeds zo begroette
geen raad meer als ik met problemen zit

En ik weet dat ik het een plek moet geven
en die plek pa, die heb je in mijn hart
maar ik had je gewoon liever bij leven
nog even…
langer hier bij me gehad…

laurens van der Graaf – 2019

Geef een reactie